شماره ۲۲ - در گلشنی که از گل رویت سخن رود

در گلشنی که از گل رویت سخن رود
ما را ز سر هوای گل و یاسمن رود ۱

مرجان کجا بلعل لبت می توان رسد
آنجا که آبروی عقیق یمن رود؟ ۲

فردا حدیث حسن تو و شرح عشق ماست
تنها حکایتی که دهن در دهن رود ۳

با یار چون بخلوت دل می توان نشست
مغبون کسی بود که بهر انجمن رود ۴

با چشم ما کسی که برویت نظر کند
هوشش ز سر درآید و تابش ز تن رود ۵

(صابر) هوای کوی تو دارد بسر هنوز
کی از سر غریب هوای وطن رود؟ ۶