هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوع عشق و فداکاری در راه آن میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی ویرانگر و در عین حال مقدس یاد میکند که خانهی صبر را میسوزاند و پروانه را به خاکستر تبدیل میکند. همچنین، اشاره میکند که عشق پایانی ندارد و تنها چیزی است که بیپایان است. در نهایت، شاعر تأکید میکند که عشق نوشیدن از جام عشق کار هر کسی نیست و تنها افراد خاصی قادر به درک و تحمل آن هستند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهی عشق و فداکاری نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۱۹
خانه پر بود از متاع صبر این دیوانه را
سوخت عشق خانه سوز اول متاع خانه را
خواه آتش گوی و خواهی قرب، معنی واحد است
قرب شمع است آنکه خاکستر کند پروانه را
هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق
کاینهمه گفتند و آخر نیست این افسانه را
گرد ننشیند به طرف دامن آزادگان
گر براندازد فلک بنیاد این ویرانه را
می ز رطل عشق خوردن کار هر بی ظرف نیست
وحشی ای باید که بر لب گیرد این پیمانه را
سوخت عشق خانه سوز اول متاع خانه را
خواه آتش گوی و خواهی قرب، معنی واحد است
قرب شمع است آنکه خاکستر کند پروانه را
هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق
کاینهمه گفتند و آخر نیست این افسانه را
گرد ننشیند به طرف دامن آزادگان
گر براندازد فلک بنیاد این ویرانه را
می ز رطل عشق خوردن کار هر بی ظرف نیست
وحشی ای باید که بر لب گیرد این پیمانه را
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۷۷
این گوهر را بشنوید
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸
گوهر بعدی:غزل ۲۰
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
