شماره ۷۶ - دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی
که شد به بازی و غافل ز تند باد خزانی ۱

نه دل قرار بگیرد، نه یار عهد پذیرد
فغان ز دست دل بی قرار و یار زبانی ۲

به حال من تو ببخشا که هم تو داروی دردی
به جز تو با که بگویم حدیث درد نهانی ۳

چه حاجت است به عرض، نیاز من به حضورت
که درد خسته دلان در درون سینه تو دانی ۴

به هر چه امر تو باشد کرامت است و رواست
گرم به لطف بخوانی، ورم به قهر برانی ۵

چو باد مگذر از این خاک و آب دیده ببین
چه باشد ار بنشینی و آتشم بنشانی ۶

اگر چو بلبل و قمری به گریه زار بنالم
رواست کز رخ و قامت گلی و سرو روانی ۷

چو لاله لال شوم گر به رنگ و بوی لطافت
بگویمت که چنانی نه بالله بهتر از آنی ۸

خلافت عهد محبت بود کسی که بگوید
تو نور دیده که مانی به نقش و صورت مانی ۹

منم که جز تو ندارم پناه و غوث و مغیثی
تویی که از در رحمت گناهکار نرانی ۱۰

شکر ببار به دامان و گل بریز به مجلس
سخن بگوی «وفایی» برای اهل معانی ۱۱