شمارهٔ ۷۷ - در مدح فخرالدین

ناداده مژدگانی نادید مژده ور
دیدیم فر طلعت آن عالم هنر ۱

ما را بفر طلعت خویش آن سپهر فضل
خود داد مژدگانی و خود بود مژده ور ۲

تا آمدی خبر ز خرامیدنش بما
پیش از خبر رسید و خبر ماند بر اثر ۳

بودیم ازو بیک خبر خوش نیازمند
او خود رسید پیش که آید بما خبر ۴

روز دوم بد از مه آزاده صیام
کازاد وار از سفر آمد بمستقر ۵

از کردگار خود بدو آزادی اندریم
آزادی از غم وی و آزادی از خطر ۶

منت خدایرا که بصدر و سریر خود
آمد از آنکه رفت بصد بار خوب تر ۷

خورشید سوی برج حمل بر چسان رسد
او سوی شهر خویش چنان آمد از سفر ۸

خورشید دوده و گهر خاندان خال
آن گوی برده مهتری از عم و از پدر ۹

فرزند پادشاه دهاقین روزگار
فرزانه فخر دین و خداوند دادگر ۱۰

خورشید آسمان هنر افتخار دین
دهقان علی که هست علی خصلت و سیر ۱۱