شمارهٔ ۸۸ - در مدح امیر اتابک برغوش

اندر آورد سپهر از ره تشریف بگوش
حلقه بندگی میراتابک بر غوش ۱

چرخ در گوش کشد حلقه فرمان ورا
دهر مرغاشیه دولت او را بر دوش ۲

تا کله گوشه رسانید ز اقبال بچرخ
داد اعدای ورا دست زمان مالش گوش ۳

عیش بر دشمن او تلخ شد از گشت فلک
اینت تلخی که کند عیش جهانی خوشنوش ۴

او شجاعی است که هنگام وغا روز نبرد
نعره او ببرد شیر ژیان را از هوش ۵

هیبت اهرمنان دارد اندر صف جنگ
باز در صدر سران سیرت و سیمای سروش ۶

پیش او پای ندارد که سرافکنده بود
دشمن حیله گر کینه کش دستان کوش ۷

پیش او دست نیارد که غنی گشته بود
سائل عاجز درمانده دل خلقان پوش ۸

کمترین بنده او گر بخوهد روز دغا
بر رخ وران هژبران بنهد داغ و دروش ۹

بنشاند بسر تیغ و به بازوی قوی
هرکجا خاسته شد فتنه چو دریای بجوش ۱۰

خلق از فتنه و بیداد خروشید و کنون
کند از عدل همی فتنه و بیداد خروش ۱۱

ای خداوند اگر زنده بدی رستم زال
داشتی فخر اگر بردی در پیش تو توش ۱۲

با خداوندان در صدر بزرگی من
باده نوش و طرب و لهو کن و مدح نیوش ۱۳

رامش و لهو گزین لاله رخان اندر پیش
عشرت و عیش کن و سیمبران در آغوش ۱۴

دیده حاسد و بدخواه تو بادا همه سال
خسته از خار عنا وز سر مژگان خون نوش ۱۵

روز ناآمده را تا که بود فرد انام
تا بود نام شب و روز گذشته دی و دوش ۱۶

در شب و روز میاسای ز شادی و طرب
نیمساعت مشو از نزهت و رامش خاموش ۱۷

چون سلیمان نبی فال تو فرخنده و باد
زیر فرمان تو دیو و دد و انسان و وحوش ۱۸