شمارهٔ ۱۳ - مدیح تو

ای خاطرم از نور مدیح تو منور
جز مدح تو در فکرت من نیست مصور ۱

از خلق تو هرگه بزبان آرم لفظی
چون خلق تو گردد دم از آن لفظ معطر ۲

خورشید سپهر کرم وجود و سخائی
نور تو در آینده ز هر روزن و هر در ۳

بیش از عدد ذره فشاندی و فشانی
دینار و درم بر سر هر خادم و چاکر ۴

هر خادم و چاکر که چو من نزد تو آید
یابد ز تو تشریف مهنا و مکرر ۵

از دست تو ای دست تو از چرخ زبردست
وز خط تو ای خط تو فرمانده کشور ۶

بردم سوی محمود عمید اکرمه الله
گفتم که بده آنچه در اینجاست محرر ۷

صد بوسه بران خط ز دو گفتا که درینجاست
سیصد درم عدل ز سلطان مقرر ۸

امروز نمیدارم فردا برسانم
گر بایدم افزود ان سیصد دیگر ۹

باری بجز این نیست که فردا برسانم
هر روز همین گوید زان لفظ چو شکر ۱۰

در شهر توئی داور و من میخوهم آورد
فردا برسانم را امروز بداور ۱۱

از وی طلبم با تو یا نزوی و نز تو
یا هم ز وی و هم ز تو، بر چیست مقرر ۱۲

فرمان تو بر بنده روانست و روان باد
بر خلق همه روی زمین تا گه محشر ۱۳