خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، آرزو، درد و رنج زندگی سخن می‌گوید. او از مفاهیمی مانند می، تیغ، گل، داغ و طلب استفاده می‌کند تا احساسات عمیق خود را بیان کند. شاعر به دنبال پاسخ به سوالاتی است که در مورد سرنوشت، عشق و دردهای زندگی دارد.

رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند درد، عشق و سرنوشت، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

تا قسمتم ز میکدهٔ آرزوی کیست
رطل میی که مست شوم ، در سبوی کیست

تیغی که زخم ناز به قدر جگر خورم
تا در میان غمزهٔ بیداد جوی کیست

بیخی که بردمد گل عیشم ز شاخ او
از گلشن که رسته و آبش ز جوی کیست

داغی که روغنم بچکاند ز استخوان
با آتش زبانه کش شمع روی کیست

پای طلب که در رهش الماس گرد شوند
تقدیر سودنش به تک و پوی کوی کیست

دل را کمند شوق که خواهد گلو فشرد
آن پیچ و تاب تعبیه در تار موی کیست

وحشی علاج این دل و طبع فسرده حال
شغل مزاج گرم که و کار خوی کیست

«وحشی بافقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir