هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و رنج انسانها سخن میگوید و به چالشهای زندگی و ناملایمات آن اشاره دارد. شاعر از مفاهیمی مانند سختی، نابرابری، و تلاش برای بقا صحبت میکند و با استفاده از استعارههای مختلف، احساسات عمیق انسانی را بیان مینماید.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین ممکن است برخی از مضامین اجتماعی و عرفانی آن برای مخاطبان جوانتر دشوار یا نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۴۰ - ای راه ترا دلیل مردی
ای مرز ترا دریده مردی
زان مرد بتو رسیده دردی ۱
بر نیز گهت نهاده سرخی
وز نانگهت کشیده زردی ۲
آن ایر که رایگان بخوری
باد من جو، خری نخوردی ۳
اندر همه شهر خود نیابی
جز تو، که ترا نگاد مردی ۴
و در دسترسی بدی، همانا
ایر تو، ترا جماع کردی ۵
اینست جواب آنکه گوید
ای راه، ترا دلیل مردی ۶
زان مرد بتو رسیده دردی ۱
بر نیز گهت نهاده سرخی
وز نانگهت کشیده زردی ۲
آن ایر که رایگان بخوری
باد من جو، خری نخوردی ۳
اندر همه شهر خود نیابی
جز تو، که ترا نگاد مردی ۴
و در دسترسی بدی، همانا
ایر تو، ترا جماع کردی ۵
اینست جواب آنکه گوید
ای راه، ترا دلیل مردی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۹ - عقل و جانم برد شوخی آفتی بتیاره ای
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۱ - پرسند از او که چند هجا گفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
