هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و تمثیلی است که از استعارههای نجومی و مالی برای بیان مفاهیم عمیق عشق و فداکاری استفاده میکند. شاعر از نجم دین و عثمان به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات خود استفاده میکند و به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق و جستجوی راه راست اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شمارهٔ ۲۷ - نجم دین
ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم ۱
دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم
آلات روی عثمان چون سیم برکنم ۲
تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را
من نیز اگر نباشم سیم تو بشکنم ۳
تو نجمی و بنجم توان یافت راه راست
آن کن که خویشتن بتو از راه نفکنم ۴
نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم ۱
دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم
آلات روی عثمان چون سیم برکنم ۲
تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را
من نیز اگر نباشم سیم تو بشکنم ۳
تو نجمی و بنجم توان یافت راه راست
آن کن که خویشتن بتو از راه نفکنم ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۲۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.