هوش مصنوعی:
متن بالا شعری است که در آن شاعر با استفاده از زبان طنز و کنایه، به بیان احساسات و تجربیات خود میپردازد. در بخشی از شعر، شاعر به عشق و عمر عاشق اشاره میکند و در بخش دیگری با طنز به گفتوگو با فردی به نام "غرزن" میپردازد.
رده سنی:
15+
زبان شعر دارای کنایه و طنز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و عمر عاشق نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شمارهٔ ۲۰ - عمر عاشق
عمر عاشق از آن . . . ون نور دین پرداز
کرد غر آخته بیرون که منم جولاهه ۱
هم کنون بینی کش میر حواله . . . اید
گوید ای غرزن برکش غله نه ماهه ۲
ورنه در . . . ون زنت از نی تا ایر حمار
بسر حمدان صد باره کنم ده راهه ۳
کرد غر آخته بیرون که منم جولاهه ۱
هم کنون بینی کش میر حواله . . . اید
گوید ای غرزن برکش غله نه ماهه ۲
ورنه در . . . ون زنت از نی تا ایر حمار
بسر حمدان صد باره کنم ده راهه ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹ - بد دل و بد طلعت و بد روی و بد دیدار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱ - یاد داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
