هوش مصنوعی: این شعر از فیّاض بیان‌کننده درد و رنج عاشقانه، ناامیدی و امیدواری در عشق، و همچنین توصیف حالات روحی شاعر در مواجهه با معشوق است. شاعر از تنگی نفس، ناله‌ها، و احساس محرومیت از دیدار معشوق سخن می‌گوید، اما در عین حال با تکیه بر عشق، خود را قوی می‌بیند و جانش را پیشکش معشوق می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۱۲ - ناید به دراز سینه ز تنگی نفس ما

ناید به دراز سینه ز تنگی نفس ما
ای ناله بیا دود برآر از قفس ما ۱

امیدِ که سر در پی این قافله دارد؟
کز ناله خراشیده گلوی جرس ما ۲

بگذشت چو برق از سر ما تیغ تو ای وای
کاین شعله نگنجید در آغوش خس ما ۳

از دولت دیدار تو محروم بماند
در خلد اگر روزه گشاید هوس ما ۴

هر چند ضعیفیم ولی از مدد عشق
در جلوه ز سیمرغ نماند مگس ما ۵

جان پیشکش تست به شرطی که دم نزع
بر روی تو باشد نگه باز پس ما ۶

فیّاض، که در قافله بر هم زن هوشست؟
کامشب همه مستانه سراید جرس ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.