شماره ۱۷ - آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما

آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما
گویی که شعله‌ایست زبان در دهان ما ۱

از عکس چهره هر دو قدم در دیار عشق
طرح بهار ریخته رنگ خزان ما ۲

امشب که داشتیم حدیث رخت نبود
دلسوزتر ز شمع کسی همزبان ما ۳

چون خامة شکسته‌نویسان به وصف زلف
حرف درست سر نزند از زبان ما ۴

هرگز کسی ز ضعف به ما ره نمی‌برد
گاهی ز ناله پرس چو خواهی نشان ما ۵