هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ بیانگر حالات عاشقانه و رنجهای عشق است. شاعر از مستی و شراب به عنوان نمادی از عشق و شیدایی یاد میکند و از نالهها و فغانهای خود سخن میگوید. او از لطف و جفای معشوق میگوید و این که هرگز از عشق دست نکشیده است. در نهایت، شاعر وفاداری خود را به معشوق نشان میدهد و از هلاک شدن در جفای او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنجهای عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند شراب و مستی نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۱۶ - گر مستییی ز لعل بتان میکنیم ما
گر مستییی ز لعل بتان میکنیم ما
در مستی شراب نهان میکنیم ما ۱
رسواترست ناله ی لب بستگانِ بیم
ما را خمش مکن که فغان میکنیم ما ۲
طفل سرشک بر مژه فریاد میکند
ورنه ز شکوه منع زبان میکنیم ما ۳
از یک نگاهِ لطف به تاراج رفتهایم
سودی که میکنیم زیان میکنیم ما ۴
هر دم ز موج ناله گم گشته در سراغ
غمنامهها به دوست روان میکنیم ما ۵
هرگز خلاف عجز و تنزّل نکردهایم
کاری که کردهایم همان میکنیم ما ۶
فیّاض میشویم هلاک جفای دوست
آخر وفای خویش عیان میکنیم ما ۷
در مستی شراب نهان میکنیم ما ۱
رسواترست ناله ی لب بستگانِ بیم
ما را خمش مکن که فغان میکنیم ما ۲
طفل سرشک بر مژه فریاد میکند
ورنه ز شکوه منع زبان میکنیم ما ۳
از یک نگاهِ لطف به تاراج رفتهایم
سودی که میکنیم زیان میکنیم ما ۴
هر دم ز موج ناله گم گشته در سراغ
غمنامهها به دوست روان میکنیم ما ۵
هرگز خلاف عجز و تنزّل نکردهایم
کاری که کردهایم همان میکنیم ما ۶
فیّاض میشویم هلاک جفای دوست
آخر وفای خویش عیان میکنیم ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - آیینه ی هر لاله عذارست دل ما
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
