هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین از عشق، امید، حسرت و رنج سخن میگوید. شاعر از گلهای بیرنگ عشق، ساغر زهر غم و آرزوی به خون تپیده یاد میکند و از دل و دیده میخواهد که غم را تحمل کنند. نقش پای یار و تابوت نیز به عنوان نمادهایی از عشق و مرگ ذکر شدهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'ساغر زهر غم' و 'آرزوی به خون تپیده' ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامناسب باشد.
شماره ۱۰۰ - گلِ بیرنگِ عشق چیدة ماست
گلِ بیرنگِ عشق چیدة ماست
ساغر زهر غم کشیدة ماست ۱
رخش امّید تا به کی تازیم
وحشی مدّعا رمیدة ماست ۲
خاطرش از طرب مرنجانید
ای دل و دیده، غم رسیدة ماست ۳
آنچه ز اسباب عشق مانده به ما
آرزوی به خون تپیدة ماست ۴
در ره عشق هر کجا بینی
نقش پای سر بریدة ماست ۵
داده از خاک پای یار نشان
منّت توتیا به دیدة ماست ۶
زیب تابوت ما شود فیّاض
هر گل حسرتی که چیدة ماست ۷
ساغر زهر غم کشیدة ماست ۱
رخش امّید تا به کی تازیم
وحشی مدّعا رمیدة ماست ۲
خاطرش از طرب مرنجانید
ای دل و دیده، غم رسیدة ماست ۳
آنچه ز اسباب عشق مانده به ما
آرزوی به خون تپیدة ماست ۴
در ره عشق هر کجا بینی
نقش پای سر بریدة ماست ۵
داده از خاک پای یار نشان
منّت توتیا به دیدة ماست ۶
زیب تابوت ما شود فیّاض
هر گل حسرتی که چیدة ماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - ما به این بیاعتباری چرخ سرگردان ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - در عشق تو ناله پیشة ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.