هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و دلبستگی شاعر به معشوق سخن میگوید. شاعر از بیماری دل و حسرت عشق مینالد و به توصیف زیباییهای معشوق مانند ابرو، لب، زلف، خط و خال میپردازد. همچنین، او از شکایتهای معمول در عشق فاصله گرفته و شکرگزار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۱۰۸ - از عشق که جان در تن بیمار حزین است
از عشق که جان در تن بیمار حزین است
معشوق مزلّف نفس باز پسین است ۱
عمری صفت زلف و خط و خال تو کردیم
یک بار نگفتیم در ابروی تو چین است ۲
میخواست مدام از لب ما شکر زند دم
صد شکر که آیین شکایت نه چنین است ۳
معشوق مزلّف نفس باز پسین است ۱
عمری صفت زلف و خط و خال تو کردیم
یک بار نگفتیم در ابروی تو چین است ۲
میخواست مدام از لب ما شکر زند دم
صد شکر که آیین شکایت نه چنین است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.