هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعی مانند مهتاب و کوه برای بیان مفاهیمی مانند خطر، امید و شرم استفاده میکند. شاعر از زبان استعاری و تصاویر شاعرانه برای انتقال احساسات و اندیشههای عمیق بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم استعاری و عمیق است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ ادبی بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از زبان پیچیده و نمادین ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۹ - حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
پردة شرم کتانست و نظر مهتاب است ۱
یارب از قوّت بازوی که پرتو دارد؟
برق این تیشه که در کوه و کمر مهتاب است ۲
غیر امّید زیان سود ندارد فیّاض
سفر ما که در او بیم خطر مهتاب است ۳
پردة شرم کتانست و نظر مهتاب است ۱
یارب از قوّت بازوی که پرتو دارد؟
برق این تیشه که در کوه و کمر مهتاب است ۲
غیر امّید زیان سود ندارد فیّاض
سفر ما که در او بیم خطر مهتاب است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - از عشق که جان در تن بیمار حزین است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - چه کنم صلح کسی جنگ و ستیز تو که خوبست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
