هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از جدایی از معشوق و رنج ناشی از آن میگوید، اما در عین حال به امید دیدار و فداکاری در راه عشق اشاره دارد. تصاویری مانند در و دیوار که میخندند، نشاندهندهٔ تضاد بین شادی طبیعت و غم درونی شاعر است. در نهایت، شعر به مفهوم شهادت و فنا در راه عشق میپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به شهادت ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، غم و اندوه بیانشده در شعر نیاز به بلوغ عاطفی برای درک کامل دارد.
شماره ۱۲۳ - تا به روی تو در غمکدة من بازست
تا به روی تو در غمکدة من بازست
به تماشای تو تا دیدة روزن بازست ۱
در و دیوار چمن بر رخ من میخندد
من به این خوش که به رویم در گلشن بازست ۲
بسته شد بیتو به حسرت همگی راه حواس
جز ره گوش که بر نغمة شیون بازست ۳
بیتو هر چیز که در دل گذرد جان گزدم
چارجانب در این خانه به دشمن بازست ۴
پا مکش از دم شمشیر شهادت فیّاض
که به اقلیم فنا این ره روشن بازست ۵
به تماشای تو تا دیدة روزن بازست ۱
در و دیوار چمن بر رخ من میخندد
من به این خوش که به رویم در گلشن بازست ۲
بسته شد بیتو به حسرت همگی راه حواس
جز ره گوش که بر نغمة شیون بازست ۳
بیتو هر چیز که در دل گذرد جان گزدم
چارجانب در این خانه به دشمن بازست ۴
پا مکش از دم شمشیر شهادت فیّاض
که به اقلیم فنا این ره روشن بازست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - نی همین ناز تو تنها بهر قتل ما بس است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.