هوش مصنوعی:
متن بیانگر احساسات شاعر درباره زندگی، عشق و رنجهای آن است. شاعر از فراغت خاطر به عنوان آرزوی زندگی یاد میکند و اشاره میکند که هر جایی غیر از دل تنگ او خوش است. او از گفتوگوهای بیثمر و زخمهای عشق سخن میگوید و اشاره میکند که حتی زخمهای کهنه نیز گاهی خوشایند هستند. در نهایت، شاعر به امید و ناامیدی در زندگی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنجهای عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۶ - صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است
صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است
هر جا که هست غیر دل تنگ من خوش است ۱
در زندگی فراغت خاطر چه آرزوست!
اینآرزو خوش است ولی در کفن خوش است ۲
از گفتوگو دری نگشاید به روی دل
خاکم ازین مجادله مُهرِ دهن خوش است ۳
پیچیده در لباس بدن نیش زندگی
خاک عدم عبیر برین پیرهن خوش است ۴
تیغ تو چاک تازه به جیب دلم فکند
این رخنه تا به دامن امید من خوش است ۵
هرگز به کار عشق نیاید دل درست
دل همچو زلف یار شکن در شکن خوش است ۶
فیّاض زخم تازه به مرهم رفو مکن
کاین زخمِ دل شکاف چو گردد کهن خوش است ۷
هر جا که هست غیر دل تنگ من خوش است ۱
در زندگی فراغت خاطر چه آرزوست!
اینآرزو خوش است ولی در کفن خوش است ۲
از گفتوگو دری نگشاید به روی دل
خاکم ازین مجادله مُهرِ دهن خوش است ۳
پیچیده در لباس بدن نیش زندگی
خاک عدم عبیر برین پیرهن خوش است ۴
تیغ تو چاک تازه به جیب دلم فکند
این رخنه تا به دامن امید من خوش است ۵
هرگز به کار عشق نیاید دل درست
دل همچو زلف یار شکن در شکن خوش است ۶
فیّاض زخم تازه به مرهم رفو مکن
کاین زخمِ دل شکاف چو گردد کهن خوش است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - اختر بینور ما شمع مزار ما بس است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - خوی بر رخت که رشک گلستان آتش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
