هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر اندوه و ناامیدی شاعر از زندگی و تقدیر است. او از تاریکیها و تیرهبختیهای جهان سخن میگوید و احساس میکند که وجودش مانند مشتی غبار بیارزش است. با این حال، اشارهای به عشق و زیبایی نیز دارد و از رونق بهار و گلستانها یاد میکند. در نهایت، شاعر به تسلیم در برابر سرنوشت و روزگار اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، فضای غمگین و ناامیدانهی شعر برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۱۲۵ - اختر بینور ما شمع مزار ما بس است
اختر بینور ما شمع مزار ما بس است
تیرهبختیهای عالم یادگار ما بس است ۱
در وداع دوستان دیدیم شور رستخیز
ای قیامت زحمت مشت غبار ما بس است ۲
صد گلستان داغ پروردیم در یک غنچه دل
عالمی را رونق فصل بهار ما بس است ۳
در فن بیاعتباری شهرة عالم شدیم
این قدر در هر دو عالم اعتبار ما بس است ۴
ای فلک با خود قرار ناامیدی دادهایم
بعد ازین آزار جان بیقرار ما بس است ۵
تا فتند سررشتة تدبیرها در پیچ و تاب
یک گره از رشتة زلفی به کار ما بس است ۶
سیر تبریزی هم از ایّام مهلت یافتیم
این قدر فیّاض مهر از روزگار ما بس است ۷
تیرهبختیهای عالم یادگار ما بس است ۱
در وداع دوستان دیدیم شور رستخیز
ای قیامت زحمت مشت غبار ما بس است ۲
صد گلستان داغ پروردیم در یک غنچه دل
عالمی را رونق فصل بهار ما بس است ۳
در فن بیاعتباری شهرة عالم شدیم
این قدر در هر دو عالم اعتبار ما بس است ۴
ای فلک با خود قرار ناامیدی دادهایم
بعد ازین آزار جان بیقرار ما بس است ۵
تا فتند سررشتة تدبیرها در پیچ و تاب
یک گره از رشتة زلفی به کار ما بس است ۶
سیر تبریزی هم از ایّام مهلت یافتیم
این قدر فیّاض مهر از روزگار ما بس است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - نی همین ناز تو تنها بهر قتل ما بس است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
