شماره ۱۴۹ - جهان ز عکس رخت پرگل است و یاسمن است

جهان ز عکس رخت پرگل است و یاسمن است
نهال قد تو سرو بلند این چمن است ۱

تو رحم اگر نکنی بر دلم کسی چه کند؟
تنت به ناز برآورده‌ام گناه من است ۲

ز یار شکوه ندارم خدای می‌داند
که شکوه‌ام ز دل بی‌قرار خویشتن است ۳

به حیرتم که به گرد چه انجمن کردم
که یاد روی تو شمع هزار انجمن است ۴

شکفته‌رویی گل از شکفته‌رویی تست
اگرچه تنگ‌دلی‌های غنچه زان دهن است ۵

طلسم بند قبا را شکسته‌ایم ولی
هزار عقده هوس را ز بند پیرهن است ۶

کسی که دم نزد از دشمنی ما فیّاض
همین گمان به تو داریم و در تو هم سخن است ۷