هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر نگاهی فلسفی و عرفانی به زندگی است. شاعر با اشاره به چرخش روزگار و ناپایداری دنیا، بر فروتنی، بیم از نگاه دیگران و رنجهای پنهان تأکید میکند. همچنین، از طمع نداشتن و فداکاری در راه عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دود دل' و 'طلسم آتشین' نیاز به درک بالاتری از تجربیات زندگی دارند.
شماره ۱۵۰ - به لب تا نغمة عیشم قرین است
به لب تا نغمة عیشم قرین است
مدار چرخ برچین ِ جبین است ۱
شکوهم مانع افتادگی نیست
سرم بر چرخ و رویم بر زمین است ۲
نظر جایی نمیاندازم از بیم
نگاهم را نگاهی در کمین است ۳
لب پر خنده چون ساغر چه حاصل
چو مینا گریهام در آستین است ۴
ز کشت همّتم یک جو طمع نیست
که این خرمن فدای خوشهچین است ۵
حذر ای غنچه از دود دلم کن
که آه من طلسم آتشین است ۶
ز چرخ از مهلت ده روزه فیّاض
مشو ایمن چنین دشمن متین است ۷
مدار چرخ برچین ِ جبین است ۱
شکوهم مانع افتادگی نیست
سرم بر چرخ و رویم بر زمین است ۲
نظر جایی نمیاندازم از بیم
نگاهم را نگاهی در کمین است ۳
لب پر خنده چون ساغر چه حاصل
چو مینا گریهام در آستین است ۴
ز کشت همّتم یک جو طمع نیست
که این خرمن فدای خوشهچین است ۵
حذر ای غنچه از دود دلم کن
که آه من طلسم آتشین است ۶
ز چرخ از مهلت ده روزه فیّاض
مشو ایمن چنین دشمن متین است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - جهان ز عکس رخت پرگل است و یاسمن است
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - آه جگر ماست که آتش شرر اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.