هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر نگاهی فلسفی و عرفانی به زندگی است. شاعر با اشاره به چرخش روزگار و ناپایداری دنیا، بر فروتنی، بیم از نگاه دیگران و رنجهای پنهان تأکید می‌کند. همچنین، از طمع نداشتن و فداکاری در راه عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دود دل' و 'طلسم آتشین' نیاز به درک بالاتری از تجربیات زندگی دارند.

شماره ۱۵۰ - به لب تا نغمة عیشم قرین است

به لب تا نغمة عیشم قرین است
مدار چرخ برچین ِ جبین است ۱

شکوهم مانع افتادگی نیست
سرم بر چرخ و رویم بر زمین است ۲

نظر جایی نمی‌اندازم از بیم
نگاهم را نگاهی در کمین است ۳

لب پر خنده چون ساغر چه حاصل
چو مینا گریه‌ام در آستین است ۴

ز کشت همّتم یک جو طمع نیست
که این خرمن فدای خوشه‌چین است ۵

حذر ای غنچه از دود دلم کن
که آه من طلسم آتشین است ۶

ز چرخ از مهلت ده روزه فیّاض
مشو ایمن چنین دشمن متین است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - جهان ز عکس رخت پرگل است و یاسمن است
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - آه جگر ماست که آتش شرر اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.