هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف عشق و شیفتگی خود به معشوق می‌پردازد. او از زیبایی‌ها و حرکات معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه این عشق و شیفتگی او را به ستوه آورده است. شاعر از نگاه و حرکات معشوق به وجد می‌آید و حتی عتاب و ناز معشوق را نیز لطف می‌داند. در نهایت، شاعر از درد عشق و ناله‌های خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۰۶ - گرد سر تو گردم و آن رخش راندنت

گرد سر تو گردم و آن رخش راندنت
وان‌دست و تازیانه و مرکب جهاندنت ۱

شهری به ترکتاز دهد بلکه عالمی
ترکانه برنشستن و هر سو دواندنت ۲

پیش خدنگ پرکش ناز تو جان دهم
وان شست باز کردن و تا پر نشاندنت ۳

میرم به آن عتاب که گویا سرشته‌اند
صد لطف با ادای تعرض رساندنت ۴

طرز نگاه نازم و جنبیدن مژه
وان دامن کرشمه به مردم فشاندنت ۵

وحشی اگر تو فارغی از درد عشق ، چیست
این آه و ناله کردن و این شعر خواندنت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۲
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۵ - ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت
گوهر بعدی:غزل ۱۰۷ - تو منکری ولیک ، به من مهربانیت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.