هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، ناتوانی انسان در برابر عشق، و بیطالعی در رسیدن به کامروایی میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی غارتگر یاد میکند که دین و ایمان را میرباید و از ناتوانی انسان در برابر آن سخن میگوید. همچنین، اشارهای به تنهایی و بیپناهی عاشق در مسیر عشق دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند غارت دین و ایمان توسط عشق نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۲۰۴ - در دیار دل که کس جز حسن جولانی نداشت
در دیار دل که کس جز حسن جولانی نداشت
عشق غیر از ناتوانی مردِ میدانی نداشت ۱
عشرت بیطالعان هرگز تمام اجزا نبود
دامنی گر داشت این خلعت گریبانی نداشت ۲
عشق اگر دارد خطر از شومی کامست و بس
تا هوس پیدا نشد این ره بیابانی نداشت ۳
مشت خاکم بر هوا میرفت پیش از عشق یار
لیکن از بهر نشستن طرف دامانی نداشت ۴
عشق غارت کرد هر جا دین و ایمانی که دید
زاهد بیچاره مفتی زد که ایمانی نداشت ۵
نالة من شاخ گل در آستین میپرورد
عندلیبی همچو من هرگز گلستانی نداشت ۶
عالم از عشق تو گفتی نسخة تصویر بود
هر که را انگشت بر لب میزدم جانی نداشت ۷
عشق غیر از ناتوانی مردِ میدانی نداشت ۱
عشرت بیطالعان هرگز تمام اجزا نبود
دامنی گر داشت این خلعت گریبانی نداشت ۲
عشق اگر دارد خطر از شومی کامست و بس
تا هوس پیدا نشد این ره بیابانی نداشت ۳
مشت خاکم بر هوا میرفت پیش از عشق یار
لیکن از بهر نشستن طرف دامانی نداشت ۴
عشق غارت کرد هر جا دین و ایمانی که دید
زاهد بیچاره مفتی زد که ایمانی نداشت ۵
نالة من شاخ گل در آستین میپرورد
عندلیبی همچو من هرگز گلستانی نداشت ۶
عالم از عشق تو گفتی نسخة تصویر بود
هر که را انگشت بر لب میزدم جانی نداشت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - کسی چون خرد دستگاهی نداشت
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - غمت به سینه مرا جای مدّعا نگذاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.