هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان دردها و رنج‌های عاشقانه و روحی می‌پردازد. شاعر از ناله‌های دل شکسته، عشق ناکام، و رهایی از غم سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به طبیعت و نمادهایی مانند بلبل و آهوی وحشی دارد که نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق و پیچیده‌ی انسانی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و نمادهای پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناکامی و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۴۹ - هر آه که درد از دل ناشاد برآرد

هر آه که درد از دل ناشاد برآرد
نورسته نهالی است که فریاد برآرد ۱

ناید به کمند کسی آن آهوی وحشی
این صید دمار از دل صیّاد برآرد ۲

چشم سیهی دیده‌ام امروز که نازش
صد فتنه ز شاگردی استاد برآرد ۳

با قید تعلق نتوان عشق هوس کرد
آزاده سر از قید غم آزاد برآرد ۴

بلبل به چمن گوش بر آواز نشسته است
تا نالة زارم شنود داد برآرد ۵

این با که توان گفت که در خلوت خسرو
شمعی است که دود از دل فرهاد برآرد ۶

فیّاض به ناکامی جاوید بنه دل
کس نیست که کام دل ناشاد برآرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۸ - نگاهش ناگهان چون تیر نازی بر کمان بندد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۰ - تا نکتة رنگینِ ادا جوش برآورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.