هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر اضطراب و ناآرامی درونی شاعر است که تحت تأثیر عشق، غم و بیقراریهای جهان قرار گرفته است. شاعر از تأثیرات عشق و غم بر روح و روان خود و جهان اطراف سخن میگوید و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه مانند گرمای خورشید، کوه بیستون و فلک سرنگون بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شاعرانه نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۲۵۶ - لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
دلم هنگامة اهل جنون را مضطرب دارد ۱
به من گرم تواضع آن بت و اشکم سراسیمه
که گرمی کردن خورشید خون را مضطرب دارد ۲
چه سان پنهان کنم مهر تو بر اغیار سنگین دل!
که غمهای تو بیرون و درون را مضطرب دارد ۳
به حال کس نمیپردازد از بس بیقراریها
چه یارب این سپهر سرنگون را مضطرب دارد؟ ۴
فلک از نالة فیّاض اگر درهم شود شاید
که زخم تیشه کوه بیستون را مضطرب دارد ۵
دلم هنگامة اهل جنون را مضطرب دارد ۱
به من گرم تواضع آن بت و اشکم سراسیمه
که گرمی کردن خورشید خون را مضطرب دارد ۲
چه سان پنهان کنم مهر تو بر اغیار سنگین دل!
که غمهای تو بیرون و درون را مضطرب دارد ۳
به حال کس نمیپردازد از بس بیقراریها
چه یارب این سپهر سرنگون را مضطرب دارد؟ ۴
فلک از نالة فیّاض اگر درهم شود شاید
که زخم تیشه کوه بیستون را مضطرب دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - دلم امشب که ز تیغ تو جراحت دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
