هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر به زیبایی‌های معشوق و تأثیرات عمیق عشق بر زندگی خود اشاره می‌کند. تصاویر شاعرانه مانند گل و لاله، آب، آفتاب و بهار و خزان برای بیان احساسات استفاده شده‌اند. شاعر از عشق به عنوان نیرویی حیات‌بخش و الهام‌بخش یاد می‌کند که حتی یک لحظه دوری از معشوق برایش سخت است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عارفانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۵۵ - به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟

به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
با خیال تو چه گنجایش این‌ها دارد ۱

با خرام تو چه سنجند خرامیدن آب
آب گویی که مگر سلسله در پا دارد ۲

هر چه می‌آید از آن شست و کمان مغتنم است
همچو مژگان همه در دیدة ما جا دارد ۳

گه بهارست ز دیدار تو و گاه خزان
در تماشای تو آیینه تماشا دارد ۴

آفتاب ارنه تب رشک تو دارد ز چه رو
نبضْ عمریست که در دست مسیحا دارد ۵

غیر راضی نفسی نیست به صد چندانش
آنکه یک لحظه دلم از تو تمنّا دارد ۶

با تو فیّاض چه صحبت که ندارد امّا
صحبت آنست که با یاد تو تنها دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۴ - مرا پای طلب از رهگذاری خارها دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۶ - لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.