هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و شوق سخن می‌گوید، با اشاراتی به طبیعت و مفاهیم انتزاعی مانند پرواز روح، حسرت، و ناله‌های عاشقانه. شاعر از عشق به عنوان نیرویی متحول کننده یاد می‌کند که حتی در رنج و حسرت، معنایی عمیق دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۶۰ - به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد

به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد
نرنجد نوبهار از ما، خزان جای دگر دارد ۱

عجب دامی به بال از ذوق پرواز قفس دارم
وگرنه می‌تواند دل ز گلشن کام بردارد ۲

پیام شوق ادا کردن نباشد کار هر خامی
به شمع خود دل از پروانه مرغ نامه بردارد ۳

نداری گوش ذوق نغمة این گفتگو ورنه
ز کوی یار هر بادی که می‌آید خبر دارد ۴

به بی‌پا و سران می‌ماند این گردون نمی‌دانم
درین بیهوده گردیدن به فکر ما چه سر دارد! ۵

چراغ مه ندارد منّتی بر کلبه‌ام هرگز
که با یاد تو شام حسرتم فیض سحر دارد ۶

کمان ناله از زه وامکن از ضعف دل فیّاض
چو تیر آه عاشق نارسا باشد اثر دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۹ - ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۱ - نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.