هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند آتش، خاکستر، باد صبا و مرغ برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از ناتوانی، دردسرها و حسرتهای خود سخن میگوید و به دنبال آزادی و رهایی است. تصاویر شاعرانه و استعارههای به کار رفته، حس غم و ناامیدی را منتقل میکنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۶۱ - نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟
نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟
که آتش نیز در عهد رخش خاکی به سر دارد ۱
نگاهی گر کند با ناز صد ره مصلحت بیند
چو من، سر رشتة او نیز بدخویی دگر دارد ۲
چنین کز ناتوانی در رهش از پای افتادم
مگر باد صبا گرد مرا از خاک بر دارد ۳
کجا آزادی اندر خواب بیند ناتوان مرغی
که دام خویش با خود در شکنج بال و پر دارد ۴
کسی حسرت برد فیّاض را بر بیکلاهیها
که دایم بر سر از دولت کلاه درد سر دارد ۵
که آتش نیز در عهد رخش خاکی به سر دارد ۱
نگاهی گر کند با ناز صد ره مصلحت بیند
چو من، سر رشتة او نیز بدخویی دگر دارد ۲
چنین کز ناتوانی در رهش از پای افتادم
مگر باد صبا گرد مرا از خاک بر دارد ۳
کجا آزادی اندر خواب بیند ناتوان مرغی
که دام خویش با خود در شکنج بال و پر دارد ۴
کسی حسرت برد فیّاض را بر بیکلاهیها
که دایم بر سر از دولت کلاه درد سر دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۰ - به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۲ - در آستین مژهام طرح گلستان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.