هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زبان شاعری بیان میشود که با دقت در جزئیات طبیعت و رفتار معشوق، به رازهای عشق و دلبستگی پی میبرد. او از غنچه، شعله، قبا، موی و ابروی معشوق نشانههایی مییابد که حاکی از شرم، بیم، اسارت عاشقان و جذابیت بینظیر معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای ظریف، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند اسارت عاشقان و احساسات شدید عاشقانه برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۲۶۸ - ز طرز غنچه پی بردم که شرم روی او دارد
ز طرز غنچه پی بردم که شرم روی او دارد
ز رنگ شعله دانستم که بیم خوی او دارد ۱
گمان داری که آزادند نزدیکان او؟ نه نه
گرهبند قبا پیوسته در پهلوی او دارد ۲
نگه در دیده میدزدم که دارد عکس او در بر
نفس در سینه میپیچم که بوی موی او دارد ۳
نمیبیند ز شرم عکس در آیینه هم گاهی
دل عاشق مگر آیینهای بر روی او دارد! ۴
چرا قفل گره در زنگ دارد خاطر فیّاض؟
کلید یک جهان دل گوشة ابروی او دارد ۵
ز رنگ شعله دانستم که بیم خوی او دارد ۱
گمان داری که آزادند نزدیکان او؟ نه نه
گرهبند قبا پیوسته در پهلوی او دارد ۲
نگه در دیده میدزدم که دارد عکس او در بر
نفس در سینه میپیچم که بوی موی او دارد ۳
نمیبیند ز شرم عکس در آیینه هم گاهی
دل عاشق مگر آیینهای بر روی او دارد! ۴
چرا قفل گره در زنگ دارد خاطر فیّاض؟
کلید یک جهان دل گوشة ابروی او دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۷ - از بس که هوای دهن تنگ تو دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بستهای دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
