هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او اضطراب خود را فدای بزم معشوق میکند و از شدت عشق، پروانهوار به شعلهی عشق میسوزد. شاعر از جدایی شکایت دارد و معتقد است حتی ستاره نیز تاب دیدن زیبایی معشوق را ندارد. او از تهمتها نمیهراسد و سر تسلیم در برابر معشوق فرود میآورد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی برای درک کامل دارند.
شماره ۲۷۱ - بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
فدای بزم تو خواهد شد، اضطراب ندارد ۱
سرشکم از مژه برگردد از مشاهدة تو
ستاره تاب تماشای آفتاب ندارد ۲
به من چه میشمرد عقدهای شام جدایی!
چو دل ز زلف تو سر رشتة حساب ندارد ۳
هزار پردة عصمت ز تهمتش نرهاند
رخی که پرده ز گلگونة حجاب ندارد ۴
سر از رضای تو فیّاض تیغ یار نپیچد
رسی به کام دل خویشتن شتاب ندارد! ۵
فدای بزم تو خواهد شد، اضطراب ندارد ۱
سرشکم از مژه برگردد از مشاهدة تو
ستاره تاب تماشای آفتاب ندارد ۲
به من چه میشمرد عقدهای شام جدایی!
چو دل ز زلف تو سر رشتة حساب ندارد ۳
هزار پردة عصمت ز تهمتش نرهاند
رخی که پرده ز گلگونة حجاب ندارد ۴
سر از رضای تو فیّاض تیغ یار نپیچد
رسی به کام دل خویشتن شتاب ندارد! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۰ - عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۲ - چمن بیتو فیض هوایی ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.