هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیباییهای طبیعت و مفاهیم عشق و عرفان میپردازد. شاعر از گلها، بلبل، میکده و ساقی به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی استفاده میکند. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند طوفان دل، تاب عشق و وضو با اشک دارد که نشاندهندهی عمق احساسات و تجربیات عرفانی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۲۷۰ - عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
عارف آنست که دستی به سبویی دارد ۱
بلبل از باغ به طوف دل ما میآید
یارب این غنچه ز گلزار که بویی دارد! ۲
چارهها کرد که از تاب تو رسوا نشود
چه کند، آینه در پیش تو رویی دارد! ۳
حبّذا میکده کز دولت ساقی آنجا
هر کسی پای خم و دست سبویی دارد ۴
از پی عزم طواف سر کویی فیّاض
اشکم از خون گل و لاله وضویی دارد ۵
عارف آنست که دستی به سبویی دارد ۱
بلبل از باغ به طوف دل ما میآید
یارب این غنچه ز گلزار که بویی دارد! ۲
چارهها کرد که از تاب تو رسوا نشود
چه کند، آینه در پیش تو رویی دارد! ۳
حبّذا میکده کز دولت ساقی آنجا
هر کسی پای خم و دست سبویی دارد ۴
از پی عزم طواف سر کویی فیّاض
اشکم از خون گل و لاله وضویی دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بستهای دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.