هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از فراموشی معشوق ناتوان است و حتی نوشیدن باده نیز نمیتواند این یاد را از خاطر ببرد. او از جور و ستم معشوق شکایت دارد اما همچنان عشقش پایدار است. شعله عشق در جان شاعر چنان شدید است که نمیتوان آن را خاموش کرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین استفاده از استعارههایی مانند 'باده' و 'حور' ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۶ - با یاد تو کونین فراموش توان کرد
با یاد تو کونین فراموش توان کرد
گر ز هر دهی باده صفت نوش توان کرد ۱
حیف است که در گردن حور افکندش کس
دستی که به یاد تو در آغوش توان کرد ۲
شکرانة این لطف که در یاد تو هستیم
هر چند کنی جور فراموش توان کرد ۳
پوشیدن مژگان نشود مانع اشکم
این شعله چنان نیست که خس پوش توان کرد ۴
فیّاض مزن آب که این شعله به جانم
نوعی نگرفتست که خاموش توان کرد ۵
گر ز هر دهی باده صفت نوش توان کرد ۱
حیف است که در گردن حور افکندش کس
دستی که به یاد تو در آغوش توان کرد ۲
شکرانة این لطف که در یاد تو هستیم
هر چند کنی جور فراموش توان کرد ۳
پوشیدن مژگان نشود مانع اشکم
این شعله چنان نیست که خس پوش توان کرد ۴
فیّاض مزن آب که این شعله به جانم
نوعی نگرفتست که خاموش توان کرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - عشق ظاهر نمیتوانم کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - به آن قد سرفرازی میتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.