هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر طبیعی مانند بلبل، گل و صبا، به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی می‌پردازد. شاعر از ناله‌های عاشقانه، ضعف ناشی از غم و امید به لطف الهی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ی عمیق در شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'ضعف غم از پس مردن' نیاز به درک بالاتری از زندگی و مرگ دارد.

شماره ۳۱۱ - صبح بلبل به نوا برخیزد

صبح بلبل به نوا برخیزد
گل پی نشو و نما برخیزد ۱

مزه دارد به سحر سیر چمن
پیشتر زانکه صبا برخیزد ۲

ناله از عشق خوش آید اما
نه به نوعی که صدا برخیزد ۳

ضعف غم از پس مردن نگذاشت
گرد از تربت ما برخیزد ۴

چون شوم گرمِ ره او فیّاض
دود از آبله‌ها برخیزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۲ - که می‌تواند از پیش یار برخیزد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.