هوش مصنوعی:
این شعر از درد هجران و عشق ناکام سخن میگوید. شاعر از رنج دوری معشوق و آتش عشقی که در دل دارد مینالد. تصاویری مانند آتش، پروانه، خون و برق برای بیان احساسات شدید عاشقانه به کار رفتهاند. در پایان، شاعر از لب معشوق که به توصیف درد او میخندد، یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و تصاویر شاعرانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند 'قتل'، 'خون' و 'آتش' نیاز به درک بالاتری از ادبیات و احساسات انسانی دارند.
شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
نوای جغد آتش بیتو در ویرانة ما زد ۱
چنان در قتل ما بازار رشک دلبران شد گرم
که خود را شعله بیتابانه بر پروانة ما زد ۲
دل از یاد لب لعلش به خون شعله میغلتد
چه میبود اینکه آتش در دل پیمانة ما زد ۳
نبود از نوبهار گریة ما هیچ تقصیری
که برق آفتی پیدا شد و بر دانة ما زد ۴
چو عرض درد دل کردیم فیّاض از حیا پیشش
لبش صد خنده بر تقریر بیتابانة ما زد ۵
نوای جغد آتش بیتو در ویرانة ما زد ۱
چنان در قتل ما بازار رشک دلبران شد گرم
که خود را شعله بیتابانه بر پروانة ما زد ۲
دل از یاد لب لعلش به خون شعله میغلتد
چه میبود اینکه آتش در دل پیمانة ما زد ۳
نبود از نوبهار گریة ما هیچ تقصیری
که برق آفتی پیدا شد و بر دانة ما زد ۴
چو عرض درد دل کردیم فیّاض از حیا پیشش
لبش صد خنده بر تقریر بیتابانة ما زد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۹ - فریب جنّتم در عشق کی مغرور میسازد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۱ - صبح بلبل به نوا برخیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.