هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از شور و زیبایی طبیعت، عشق و درد فراق سخن میگوید. با تصاویری مانند نغمهی بلبلان، بوی گل، زلف یار و نور و شعله، حالات عاشقانه و روحانی را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی، درک این شعر را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. این متن برای کسانی مناسب است که با ادبیات کلاسیک و مضامین پیچیدهتر آشنا هستند.
شماره ۳۱۳ - جو آید در چمن از عندلیبان شور برخیزد
جو آید در چمن از عندلیبان شور برخیزد
به تعظیم نسیمش بوی گل از دور برخیزد ۱
مشام آرای گلشن چون شود بوی سر زلفش
ز خواب سرگرانی نرگس مخمور برخیزد ۲
نقاب زلف چون از پیش ماه چهره برگیرد
به هر جا سایه افتد شعلههای نور برخیزد ۳
چنان شهد غمش در کام جانها لذّتی دارد
که ماتمگر نشیند با غم او سور برخیزد ۴
به مرهم عمری ار داغ تو در یک پیرهن خوابد
چو برخیزد سیاهی از سر ناسور برخیزد ۵
دلم با داغ عشقت در لحد آسایشی دارد
که در محشر عجب دارم اگر از گور برخیزد ۶
نشیند گرد باد از پا ز شرم شورشم فیّاض
درین صحرا غبارم هر کجا از دور برخیزد ۷
به تعظیم نسیمش بوی گل از دور برخیزد ۱
مشام آرای گلشن چون شود بوی سر زلفش
ز خواب سرگرانی نرگس مخمور برخیزد ۲
نقاب زلف چون از پیش ماه چهره برگیرد
به هر جا سایه افتد شعلههای نور برخیزد ۳
چنان شهد غمش در کام جانها لذّتی دارد
که ماتمگر نشیند با غم او سور برخیزد ۴
به مرهم عمری ار داغ تو در یک پیرهن خوابد
چو برخیزد سیاهی از سر ناسور برخیزد ۵
دلم با داغ عشقت در لحد آسایشی دارد
که در محشر عجب دارم اگر از گور برخیزد ۶
نشیند گرد باد از پا ز شرم شورشم فیّاض
درین صحرا غبارم هر کجا از دور برخیزد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - که میتواند از پیش یار برخیزد؟
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - به باغ سبزه چو بیند خطت به سر خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
