شماره ۳۱۴ - به باغ سبزه چو بیند خطت به سر خیزد

به باغ سبزه چو بیند خطت به سر خیزد
پی تواضع قد تو سرو برخیزد ۱

بهار خط تو اول ز پشت لب سر زد
که سبزه از طرف چشمه بیشتر خیزد ۲

خیال آن مژه هر گه درآیدم به ضمیر
به جای ناله ز دل نوک نیشتر خیزد ۳

ترشّح مژه آبی نزد بر آتش من
مشخّص است چه سیرابی از شرر خیزد ۴

اثر در آن دل سنگین نمی‌کند هر چند
هزار نالة سر تیزم از جگر خیزد ۵

به نقش پای درافتادگی برم غیرت
که چون فتد نتواند ز جای برخیزد ۶

گه نظاره ز طغیان خون دل فیّاض
گمان مبر که نگاهم ز چشم تر خیزد ۷