شماره ۳۱۹ - کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد

کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد
قلم دواسبه به داد دل سخن نرسد ۱

رسیده‌ام به مقامی به راه کعبة شوق
که هر که پای طلب بشکند به من نرسد ۲

متاع جلوة شیرین چنان رواجی یافت
که غیر حسرت بیجا به کوهکن نرسد ۳

ز سوزن مژه ارزانی رفو باشد
شکاف سینه، که تا دامن کفن نرسد ۴

امیدوار چنانم که شمع با تو اگر
به لاف همسری آید به انجمن نرسد ۵

فریب جلوة دنیا نمی‌توان خوردن
به دست اگر رسد این لقمه تا دهن نرسد ۶

زیان خویش به از سود غیر دان فیّاض
درین قمار که بردن به باختن نرسد ۷