شماره ۳۲۸ - اقبال رو نمود و به ما یار یار شد

اقبال رو نمود و به ما یار یار شد
وین روزگار تیرة ما روزگار شد ۱

پیمان ناشکستة ما با تو تازه گشت
عهد نبستة تو به ما استوار شد ۲

با دانه‌های جوهر تیغ تو دل خوش است
این آب و دانه مرغ مرا سازگار شد ۳

گلگونه‌ای برای عروس خزان نماند
رنگی که داشت گل همه صرف بهار شد ۴

فیّاض را نوید وصال تو زنده کرد
چشمی که هم نداشت برای تو چار شد ۵