هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و تأثیر عمیق عشق بر روح و روان خود را بیان میکند. او از تشبیههای زیبا مانند غنچه، چراغ، بلبل و شمع استفاده کرده تا احساسات خود را به تصویر بکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از تشبیهها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۳۶ - که گفت غنچة خندان به آن دهان ماند!
که گفت غنچة خندان به آن دهان ماند!
چه تهمت است که گویند این به آن ماند! ۱
دل مرا همه در چین زلف او دیدن
چراغ در شب تاریک کی نهان ماند! ۲
مرا غریب وطن کرد و رو به باغ نهاد
که بلبلی نگذارد در آشیان ماند ۳
شبی که وصف رخ او به آب و تاب کنم
چو شمع تا سحرم شعله بر زبان ماند ۴
چو وصف آن لب خندان رقم کنم فیّاض
قلم ز حیرت انگشت بر دهان ماند ۵
چه تهمت است که گویند این به آن ماند! ۱
دل مرا همه در چین زلف او دیدن
چراغ در شب تاریک کی نهان ماند! ۲
مرا غریب وطن کرد و رو به باغ نهاد
که بلبلی نگذارد در آشیان ماند ۳
شبی که وصف رخ او به آب و تاب کنم
چو شمع تا سحرم شعله بر زبان ماند ۴
چو وصف آن لب خندان رقم کنم فیّاض
قلم ز حیرت انگشت بر دهان ماند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۵ - پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۷ - بهشت عدن به حسن رسیده میماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
