هوش مصنوعی: این شعر از گرمای زبان و گفتار سخن می‌گوید که باعث سوزش و التهاب در محیط اطراف می‌شود. شاعر از سوزش جوانان، غریبان، و حتی معانی در اثر این گرمای کلام یاد می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند غربت، شهادت، و گرسنگی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند شهادت و غربت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۶۰ - به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند

به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند
برفروزی، همه اطفال چمن می‌سوزند ۱

چه شوی گرم زبان بازی سوسن در باغ
بی‌زبانان جوانان چمن می‌سوزند ۲

برمیفروز به قتل دگران چهره به ناز
که شهیدان تو در خاک کفن می‌سوزند ۳

از دیار تو کسی را نرود پای برون
این غریبان همه در یاد وطن می‌سوزند ۴

لقمة سفرة رو گرمی او نتوان خورد
عبث این گرسنگان دست و دهن می‌سوزند ۵

شد به تاب از من و در بزم به کس حرف نزد
اهل مجلس همه در آتش من می‌سوزند ۶

این چه گرمی است به گفتار تو امشب فیّاض!
که معانی همه در باب سخن می‌سوزند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۹ - اسیران پرده از حال دل خود بر نمی‌گیرند
گوهر بعدی:شماره ۳۶۱ - کو غم که ناله را به اثر آشنا کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.