هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و دردهای عشقی استفاده میکند. شاعر از عناصری مانند زلف، ساغر، دل، و بیابان محبت برای توصیف حالات درونی خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۸۴ - دل نظر چون بر رخ آن بیترحّم میکند
دل نظر چون بر رخ آن بیترحّم میکند
همچو زلف او ز حیرت دست و پا گم میکند ۱
هرزه چشمیهای چشمم دایم از دخل دلست
ساغر این دریا دلی از پهلوی خم میکند ۲
ذوق درد از ساغر می یاد میباید گرفت
دل پر از خونست و در ظاهر تبسّم میکند ۳
افعی زلف تو از جادووشی چون روزگار
آنکه جو را در کف اغیار گندم میکند ۴
در بیابان محبت رهنمایی مشکل است
خضر اینجا گام اول خویش را گم میکند ۵
چون روم فیّاض در راهی که رهرو از خطر
هر دم از آواز پای خود توهم میکند! ۶
همچو زلف او ز حیرت دست و پا گم میکند ۱
هرزه چشمیهای چشمم دایم از دخل دلست
ساغر این دریا دلی از پهلوی خم میکند ۲
ذوق درد از ساغر می یاد میباید گرفت
دل پر از خونست و در ظاهر تبسّم میکند ۳
افعی زلف تو از جادووشی چون روزگار
آنکه جو را در کف اغیار گندم میکند ۴
در بیابان محبت رهنمایی مشکل است
خضر اینجا گام اول خویش را گم میکند ۵
چون روم فیّاض در راهی که رهرو از خطر
هر دم از آواز پای خود توهم میکند! ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۳ - قاصد بیغم کجا شرح ملالم میکند
گوهر بعدی:شماره ۳۸۵ - موج اشکم ابر را آلوده دامن میکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
