هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از داغ عشق، غم و اندوه، و بیقراری خود میگوید و تنها تسلی خود را در یاد معشوق مییابد. عناصر طبیعت مانند بلبل، نسیم گل و آفتاب نیز به عنوان نمادهایی از عشق و اشتیاق به کار رفتهاند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای نوجوانان کمسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۹۹ - خوش آنکه بلبل ما نغمهسنج باغ تو بود
خوش آنکه بلبل ما نغمهسنج باغ تو بود
کسی که بر سر ما جای داشت داغ تو بود ۱
نشان کوچة تاریک طرّة تو نیافت
نسیم گل که شب و روز در سراغ تو بود ۲
ندید کس دم آبی که گرد غصّه نداشت
به غیر بادة عشرت که در ایاغ تو بود ۳
کسی به بزم جمال تو روی گرم ندید
جز افتاب که پروانة چراغ تو بود ۴
ز بیدماغی فیّاض غم نبود امشب
که بیدماغی او باعث دماغ تو بود ۵
کسی که بر سر ما جای داشت داغ تو بود ۱
نشان کوچة تاریک طرّة تو نیافت
نسیم گل که شب و روز در سراغ تو بود ۲
ندید کس دم آبی که گرد غصّه نداشت
به غیر بادة عشرت که در ایاغ تو بود ۳
کسی به بزم جمال تو روی گرم ندید
جز افتاب که پروانة چراغ تو بود ۴
ز بیدماغی فیّاض غم نبود امشب
که بیدماغی او باعث دماغ تو بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۸ - ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود
گوهر بعدی:شماره ۴۰۰ - آنکه کارش به اسیران همه بیدادی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
