شماره ۳۹۸ - ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود

ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود
به هر چه گوش فرا داشتم پیام تو بود ۱

اگر به جلوة طاووس، اگر به رفتن کبک
نظر چو نیک فکندم همین خرام تو بود ۲

چنین که خاص تو شد ملک حسن دانستم
که مُهر داغ دل لاله هم به نام تو بود ۳

ز فتنه دوستی آن نگاه شد معلوم
که تیغ هر که به خون گشت در نیام تو بود ۴

ز صاف و دُردِ تو بودیم جمله مست ولی
دماغ هر که رساتر ز دُردِ‌ جام تو بود ۵

اگر به دوزخ هجران اگر در آتش وصل
هر آنچه سوخته‌تر آرزوی خام تو بود ۶

تو محرمانه به جانان من بگو فیّاض
که آنکه دوش فدای تو شد غلام تو بود ۷