هوش مصنوعی: این متن شعری است که به گذر عمر و جوانی اشاره دارد و از فرصت‌های از دست رفته و بی‌وفایی روزگار سخن می‌گوید. شاعر از اهمیت استفاده از زمان و جوانی می‌گوید و هشدار می‌دهد که پیری در پی جوانی می‌آید. همچنین، به عشق و شوق زندگی نیز اشاره شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره عمر و جوانی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند بی‌وفایی روزگار و گذر زمان نیاز به تجربه زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

شماره ۴۰۶ - هر کجا حرف لب آن یار جانی می‌رود

هر کجا حرف لب آن یار جانی می‌رود
رنگ از روی شراب ارغوانی می‌رود ۱

تا جوانی نو بهار زندگانی خرّم است
چون جوانی رفت آب زندگانی می‌رود ۲

منزلت دورست و فرصت وحشی و ره هولناک
زود باش ای خضر، عمر جاودانی می‌رود ۳

عهد طفلی رفت و ایّام جوانی هم گذشت
پیری اینک سر به دنبال جوانی می‌رود ۴

با سمند جذبه باشد آشنا مهمیز شوق
بوی یوسف پیش پیش کاروانی می‌رود ۵

تکیه بر زور توانایی مکن در راه عشق
پا به پیش اینجا به زور ناتوانی می‌رود ۶

غافلی فیّاض سخت از بی‌وفایی‌های عمر
خفته‌ای و روزگارت در امانی می‌رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۵ - غیر زلف او که دوشادوش آن رو می‌رود
گوهر بعدی:شماره ۴۰۷ - کو آنکه شیونم به اثر آشنا شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.