هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. در آن از مفاهیمی مانند عشق، دلسوزی، پاکی و وابستگی عاطفی استفاده شده است. شاعر از پر شدن دل خود و معشوق از عشق میگوید و از پاکی و بیآلایشی معشوق سخن میراند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهی این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰۹ - کمردهام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
کمردهام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
تا دل خالی دگر از مشکل او پر شود ۱
وه که بر دامان او آلودگی را رنگ نیست
هر دو عالم گر زخون بسمل او پر شود ۲
ذوق بال افشانی شمعی است امشب در دلم
کز پر پروانه هر شب محفل او پر شود ۳
دل به هم چون شیشة ساعت من و او بستهایم
گر دلی خالی کنم ترسم دل او پر شود ۴
از گلش فیّاض اگر روحانیون یابند بوی
هر شب از جوش ملایک منزل او پر شود ۵
تا دل خالی دگر از مشکل او پر شود ۱
وه که بر دامان او آلودگی را رنگ نیست
هر دو عالم گر زخون بسمل او پر شود ۲
ذوق بال افشانی شمعی است امشب در دلم
کز پر پروانه هر شب محفل او پر شود ۳
دل به هم چون شیشة ساعت من و او بستهایم
گر دلی خالی کنم ترسم دل او پر شود ۴
از گلش فیّاض اگر روحانیون یابند بوی
هر شب از جوش ملایک منزل او پر شود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۸ - به باغ بس که ز شرم رخت گل آب شود
گوهر بعدی:شماره ۴۱۰ - لطف کن تلخی که جان بیلذّت از شکّر شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.