غزل ۱۳۳ - اینست کزو رخنه به کاشانهٔ من شد

اینست کزو رخنه به کاشانهٔ من شد
تاراجگر خانهٔ ویرانه من شد ۱

اینست که می‌ریخت به پیمانهٔ اغیار
خون ریخت چو دور من و پیمانهٔ من شد ۲

اینست که چشم تر من ابر بلا ساخت
سیل آمد و بنیاد کن خانهٔ من شد ۳

اینست که چون دید پریشانی من ، گفت :
وحشی مگر اینست که دیوانهٔ من شد ۴