هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیبایی همنشینی با معشوق و وفاداری به او سخن میگوید. همچنین، از ترس رقیب و سختیهای عشق و زندگی صحبت میکند. در بخشی از شعر، به وجود خطرات و دشواریها در مسیر زندگی اشاره میشود.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ترس و دشواریهای زندگی نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارند.
غزل ۱۳۴ - خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
صراحی در بغل جام میش در آستین باشد ۱
ز دستت هر چه میآمد به ارباب وفا کردی
نکردی هیچ تقصیری وفاداری همین باشد ۲
رقیبا میدهی بیمم که دارد قصد خون ریزیت
ازین بهتر چه خواهد بود یا رب اینچنین باشد ۳
کجا گفتن توان شرح غم محمل نشین خود
اگر همچون جرس ما را زبان آهنین باشد ۴
به هر ویرانه کانجا وحشی دیوانه جا گیرد
ز هر سو دامن پرسنگ طفلی در کمین باشد ۵
صراحی در بغل جام میش در آستین باشد ۱
ز دستت هر چه میآمد به ارباب وفا کردی
نکردی هیچ تقصیری وفاداری همین باشد ۲
رقیبا میدهی بیمم که دارد قصد خون ریزیت
ازین بهتر چه خواهد بود یا رب اینچنین باشد ۳
کجا گفتن توان شرح غم محمل نشین خود
اگر همچون جرس ما را زبان آهنین باشد ۴
به هر ویرانه کانجا وحشی دیوانه جا گیرد
ز هر سو دامن پرسنگ طفلی در کمین باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۶۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۳ - اینست کزو رخنه به کاشانهٔ من شد
گوهر بعدی:غزل ۱۳۵ - گل چیست اگر دل ز غم آزاد نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
