هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، غم و درد عشق را بیان می‌کند و از بی‌وفایی و جفای معشوق شکایت دارد. شاعر از ناله‌های دلشکسته خود می‌گوید و آرزو می‌کند که صدایش شنیده شود. همچنین، اشاره‌ای به ریا و دوستی‌های دروغین دارد و از لطف و قضای الهی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۴۳۶ - تا کی ز غیر حرف وفا می‌توان شنید

تا کی ز غیر حرف وفا می‌توان شنید
یک لحظه هم شکایت ما می‌توان شنید ۱

بوی کباب شرح غم سوختن کند
درد دلم ز باد صبا می‌توان شنید ۲

ناموس حسن می‌رود از یک نگه به باد
گر نشنوی ز من ز حیا می‌توان شنید ۳

گاهی که خنده بر لب او موج می‌زند
بوی شکفتگی ز هوا می‌توان شنید ۴

پیغام دلشکستگی ماست سر به سر
گوش ارکنی به ناله صدا می‌توان شنید ۵

از دشمنان چه می‌شنوی حرف دوستی!
ما بی‌غرض‌تریم ز ما می‌توان شنید ۶

گفتن چه حاجتست و نگفتن چه مانعست
جایی که گوش هست ادا می‌توان شنید ۷

زاهد اگر نمی‌شنوی از زبان من
عذر گناه من ز قضا می‌توان شنید ۸

فیّاض آرزوی جفا می‌کند ز تو
این نیست، خود حدیث وفا، می‌توان شنید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۵ - به دلم تیرنگاهی ز تو غافل نرسید
گوهر بعدی:شماره ۴۳۷ - آن شوخ که بی‌خواب و خمارش نتوان دید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.