هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا بیانگر مفاهیمی مانند عشق، فنا، و رسیدن به حقیقت است. شاعر از سوختن و نابودی نفس اماره و غرور سخن میگوید و به خواننده توصیه میکند تا با رهایی از تعلقات دنیوی، به وصال معشوق حقیقی برسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارند.
شماره ۴۵۸ - فانوسِ شمع کشتة دل شو نهان بسوز
فانوسِ شمع کشتة دل شو نهان بسوز
خاموش چون شرار دل سنگ، جان بسوز ۱
تا سایة غرور نیفتد ترا به سر
بال هما به مجمرة آشیان بسوز ۲
پایی سبک رکاب کن، از خاک، جان برآر
بنمای یک کرشمه و هفت آسمان بسوز ۳
پرتو ز شمع مهر نیفتد بخاک ما
بر کشتگان خویش گذر کن روان بسوز ۴
بر هم زن از غبار عدم عرصة وجود
آتش برآر از دل و هر دو جهان بسوز ۵
شبها که در سراغ خودی در خیالها
از من نشان خویش بگیر و نشان بسوز ۶
خاموش چون شرار دل سنگ، جان بسوز ۱
تا سایة غرور نیفتد ترا به سر
بال هما به مجمرة آشیان بسوز ۲
پایی سبک رکاب کن، از خاک، جان برآر
بنمای یک کرشمه و هفت آسمان بسوز ۳
پرتو ز شمع مهر نیفتد بخاک ما
بر کشتگان خویش گذر کن روان بسوز ۴
بر هم زن از غبار عدم عرصة وجود
آتش برآر از دل و هر دو جهان بسوز ۵
شبها که در سراغ خودی در خیالها
از من نشان خویش بگیر و نشان بسوز ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۷ - حرفم از فکر سر زلرفی پریشانست باز
گوهر بعدی:شماره ۴۵۹ - گم شدم از عالم امّا گم نشد نامم هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
