هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. در آن از عناصری مانند باغ، غنچه، گل، بلبل، نسیم و میوه‌ها استفاده شده است. شاعر با زبانی شاعرانه و تصاویر زیبا، حال و هوای بهاری و شادی‌آفرین آن را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 12+ این متن دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و ترکیبات آن نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و ادبی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بالا در مخاطبان شکل می‌گیرد.

شماره ۴۸۲ - هوا خوش است و حریفان باغ دوشادوش

هوا خوش است و حریفان باغ دوشادوش
خوش است خوردن می با نوای نوشانوش ۱

به جیب غنچه فشاند دم صبا پیغام
به گوش گل رسد از عالم نسیم سروش ۲

نسیم گل نتواند قدم به راه نهاد
ز بس که می‌برد آواز بلبلان از هوش ۳

حواس گشته لطیف آن قدر که در گلزار
صدای خندة گل تند می‌خورد بر گوش ۴

که کرده است معطّر مشام غنچه به باغ!
که نوعروس چمن باز کرده است آغوش ۵

به نیش ناله کند عندلیب فصّادی
که هست در رگ گلزار خون گل در جوش ۶

نمی ز روغن گل تا به جام گلشن هست
چراغ نالة بلبل نمی‌شود خاموش ۷

چو گل گشاده گریبان نمی‌توان بودن
همان بهست که باشی چو غنچه چسبان پوش ۸

گذشت فصل بهار و نماند گل فیّاض
بیا که در غم بلبل برآوریم خروش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸۱ - قدر سنبل بشکند چون واکند گیسوی خویش
گوهر بعدی:شماره ۴۸۳ - دلی در سینه دارم مست و مدهوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.